PULBİBER MAHALLESİ – DİDEM MADAK –
Metis Yayınları
İlk basım 2007
Hazırlayan:Kardelen TAŞ
Yaralı Bir Kadın Kalbinin Şiiri:
Didem Madak, modern Türk şiirinin en özel ve en kırılgan seslerinden biri. Pulbiber Mahallesi, onun hayatla, kadınlıkla, kayıplarla, annelikle, yoksullukla ve sevdayla hesaplaştığı şiirlerle dolu.
Madak’ın dizelerinde hem çocukluk anılarının tozlu köşeleri, hem büyürken açılan yaralar, hem de hayatın yakıcı gerçekliği var. Mizahla hüzün, öfkeyle şefkat, yoklukla direniş bir arada yürür onun şiirinde.
En Çok Akılda Kalan Dizesi:
Hayatımda ilk kez, bir kadın sessizliğini giydi.”
Didem Madak’ın şiirlerinde sessizlik bile konuşur. Pulbiber Mahallesi, onun kendine özgü ironisiyle harmanladığı, hüzünle neşeyi aynı sokaktan geçirdiği bir şiir atlası gibi…
Madak, kadın olmanın, yoksunlukların, anne kaybının ve büyümenin şiirini yazar. Her dizesi, sanki bir günlüğün içine düşen gözyaşı gibi ıslak ama içten. Bazen çocukça, bazen anne gibi, bazen de bir serseri gibi… Ama her zaman “Didem gibi.”
“Ben annemin en çok gülüşünü sevdim.”
diyerek kurduğu bu mahallede; pulbiber acılığı kadar yakıcı, soba sıcaklığı kadar da içli bir ses dolaşır.
Didem Madak’ı daha önce hiç okumayanlar için Pulbiber Mahallesi, o sessizliğin ilk söze dönüştüğü yer olabilir. Onu tanıyanlar içinse, yeniden hatırlamak, yeniden ağlamak ve gülmek için bir dönüş durağı.
“Bu köşe, Didem Madak’ın kalbine eğilenlere ithaf edilmiştir”
