Akşam,Fenerbahçe yendi, sevindik.
AEK Larnaka yenildi, üzüldüler.
Başına gelebilecek her şeyi göze alıp, işini, evini, takımını yalnız bırakarak sevdalısı olduğunu Fenerbahçesini desteklemeye giden ve televizyonları başında maçı heyecanla izleyen, gecenin tek kaybedeni;
Kıbrıs Türk Gençliği oldu.
Sevinirken üzülmek, yine sadece bize düştü…
Yokluğun ortasında, kısır döngü içinde, hedefsiz, kulüplerine gönülden bağlı bir avuç arma ve forma sevdalısı Yönetici ve tarftar ile Ambargolar altında var olmak için bir başına mücadeleye devam eden bir Futbol ailesi…
Sevdiklerinden destek olmaları adına bir çift söz, sonuç alınmasa da,UEFA’ ya resmi bir başvuru, bir pankart, bir yazı, bir beyanat, tek bir tepki verildiğini görmeyi hak etmiyor muyuz?
Yıllardır yazarım, karşılıksız, gerçek bir sevdadır Kıbrıs Türkünün Türkiye Takımlarına olan Sevgisi, bağlılığı.
Dünya da ya örneği yoktur ya çok azdır.
Bir gün insanımın, gencimin sevdasının karşılığını alması dileğiyle…
O gün gelene kadar;
“Oyna GG”! seslerini sahalarımızda duymak istiyoruz.
Bizim Çocukları da sevmeyi unutmayalım.
(Eralp Şerifoğlu)
