Doğrular ve yanlışlar
Haftaya girerken zorluk derecesi yüksek bir maç olacağı belliydi. Çetinkaya’nın son iki haftadaki performansını Cihangir maçına yansıtarak oyuna ortak olma şansı yüksekti.
Beklendiği gibi oldu.
Takım olarak savunmayı iyi yaptı. Sahaya genelde doğru yerleşti. Doğru baskı yaptı. Kaymalar zamanında yapıldı.
Çetinkaya Çağdaş ve Osita ile beklerin çıkışını kapattı. Stoperlerin oyun kurmasını ise Ernest ve Yasin ile engelledi. Bu düşünce Cihangir’in alışılmış oyun planı bozuldu. Oyun kuramadı. Uzun atmak zorunda kaldı. Oysa ki merkezde büyük bir boşluk vardı. Burada Sercan, Hakan ve Muhittin’e büyük görev düşmekteydi. Bence o alana girip top almalıydılar. Aksine üçü de rakip savunmanın içine girip o kalabalıkta kayboldular. Tüm bu doğruları bozan bir futbolcu vardı. Meye.
Meye sağ kanatta son derece etkili oynadı. Bu baskıdan tamamen bireysel performansı ile kurtuldu.
Doğrular yanında Çetinkaya adına bir yanlış vardı sahada. Geriye adam kaçıyor ve hep sıkıntı yaratıyordu. Bu sorun çözülemedi.
Savunma hep geç kaldı ve arkadan hamle yaptı. Geç yapılmış hamleler kart ve penaltı getirdi.
Osita savunma yönünü doğru oynadı ama alışılmış kanat varyasyonlarını gerçekleştiremedi.
Ernest karşı karşıya çok net pozisyonlardan yararlanamadı. Kalecinin önde olduğu pozisyonları değerlendiremedi.
Çetinkaya’da bir şey daha vardı. Geç kalınmış oyuncu değişiklikleri. Takımın direncini artırmak için kenarda bu direnci gösterecek futbolcular varken bu kadar beklenmesine anlam veremedim.
Geçen hafta, Çetinkaya’nın geriden oyun kurma yönünden başarılı olduğunu söylemiştim. Mesarya takımı buna izin vermişti ancak Cihangir karşısında hazırlık paslarını yapıp doğru geçişleri yapacak boş alanları bulamadı.
Cihangir’in galibiyet golü öncesi çalınan düdük çok tartışıldı, çok konuşuldu. Yine de Çetinkaya oyuncuları tüm dikkatlerini kullanılacak serbest atışa vermeliydi. Sercan topa bu kadar rahat vurmamalıydı. Bir anlık konsantrasyon eksikliğinin bedelini ağır ödediler.
