DEPREM GERÇEĞİ
Münevver Ebedi Çakmak
Uluslararası Hukuk ve Toplumsal Cinsiyet eşitliği Uzmanı
Dün 6 Şubat Depreminin ikinci yıl dönümüydü. Hepimizin yüreğini dağlayan o karanlık gecenin yıldönümü. Tüm adanın kalbini dağlayan bir acı çöktü o gece içimize. Hala daha acısı taze ve hissedilir hiç dinmedi. Ambargolara rağmen spor yapmak için gitmişlerdi. Sistemsizliğin aç gözlülüğün kurbanı oldular. Depreme dayanıksız bir otelde kolonları kesilmiş bir binada kaldılar. Küçücük bedenleri ile kar soğuğuna direndi melekler takımının. Seslerini duyan olmadı.
Bahar ve Ulaş çifti sağlık turizmi için gitmişlerdi hataya. Onlarında kaldıkları otel depreme dayanıksızdı. Hatta mühürlenmişti ama doktorun hastaları için hizmet veriyordu belli dönemlerde. Nasıl olsa böyle bir felaketin yaşanacağına kimse inanmamıştı. Arkalarında gözü yaşlı iki evlat bıraktılar. Asla doldurulamayacak bir boşlukla…
Hepimizin yüreğindeki yangın asla bitmeyecek… Gün boyu siyasiler gövde gösterdi mesajlar yayınlandı. Peki gerçekten yapılması gereken yapılıyor mu bir daha böylesine bir acı yaşamamak için? Canımızı korumakla mükellef değil mi yaşadığımız ülkede kendine hükümet diyen yapı?
Yaşanan felaketin ardında birçok devlet okulu, hastane ve kamu binalarında deprem risk raporu hazırlandı uzmanlarca. Çok tartışıldı raporlar. Yıkılması emredilen okullar listelendi. Peki o günden bugüne ne oldu. Konteyner sınıflar geldi bazı okul bahçelerine. Bazılarında ise hiçbir adım atılmadı. Konteyner sınıfları hepimiz geçici bir yöntem olarak olumlu karşıladık. Taktir ettik. Fakat yaklaşık 2 yıl önce hazırlanan raporlar sonrasında yeni okul inşaatlarının bütçelendirilmemesi kabul edilemez.
Lefke de bulunan Lefke Gazi Lisesi ve Lefke Gazi Lisesi Koleji birçok konteyner okul gibi savaş yıllarını anımsatan yapılarda eğitim hayatına devam ediyor. Gözle görünen zayıf duvarları olan, yıkılmaya yakın idari bina içerisinde öğretmenler eğitim dönemini tamamlamaya çalışıyor. 2023 yılında okulda Sivil Toplum örgütleri ile buluşan Milli Eğitim Bakanı Nazım Çavuş oğlu, cebindeki formülleri açıklarken “Bakanlık olarak Param var, isterseniz Gemikonağı’nda bulunan Erdal Abit İlk okulunu sizlere kolej binası olarak yapalım Koleji oraya taşıyalım yada isterseniz Buraya tek blok yapalım burada devam etsin kolej benim için daha ekonomik olur.” demişti STÖ temsilcilerinin LAÜ karşısında bulunan eski okul binasının konumunun Orta Eğitim ve Lise Eğitimi için uygun koşullara sahip olmadığını düşündüğü için. O toplantının üstünden iki yıl geçti. Bir çivi bile çakılmadı.
Lefke İstiklal ilk okulu da riskli binalar arasında idi. Birkaç konteyner atıldı bahçesine sorun çözüldü. Bütçede ödenek yok. Çocukların oyun alanları işkal altında. Önemseyen yok. Daha da ilginç olanını ise en sona sakladım. Yeşilyurt İlk okulu bu yıl ikinci Eğitim yılını konteynerlerde tamamlıyor. Seslerini duyan yok. Okullarının yapımı ile ilgili bir adım atanda.
Çocukların oyun alanları, laboratuvarları, sanat odaları yok. Basketbol oynayacakları, beden eğitimi yapılacak olan alanları işkal altında. Daha da ürkütücü olanı, deprem olmadan da yıkılabilir denilen binaların çevresine kuruldu bu ek konteynerler. Çocuklar bu binaların yakınında yürüyebilir dolaşabiliyor. Bir önlem alınmamış binalara erişilmemesi konusunda.
Uzmanlar uyarıyor biran önce önlem alınmalı diye. Hükümet edenler ise gün geçirme derdinde. “Oturduğumuz koltuklara aman bir şey olmasın” diye uğraşanlar binlerce çocuğun ve hastanın vebalini her gün boyunlarında taşıyorlar. Vergi afları ile bağışlanan paralar, her gün okuduğumuz fuzuli seyahat giderleri, yasadışı ihale süreçleri ve daha neler. Hiçbiri kapımızda bizi bekleyen canımızı bir kez yakan bu felaketi yeniden yaşamamamız için bir adım atmamızı sağlamıyor. Deprem hattında bulunan ülkemizde can ve mal güvenliğimizi korumakla mükellef olanlar, artık birazda bizi düşünmenin vakti gelmedi mi? Deprem uzmanlarının uyarılarını biraz dikkate alarak yapılması gerekenleri zamanında yapmayı deneyin. Deprem öncesinde alınması gereken önlemleri zamanında alalım. Okullarımız, evlerimiz, hastanelerimiz yıkılmasın. Deprem sonrasında toplanma alanlarımız belirlensin. Etrafı yüksek binalarla dolması. Acil durum ekiplerimiz eğitilsin. Bu gerçekle bir gün karşılaşacağız. Yaşadığımız acılardan ders alalım…
