ZOR GÜNLER
MÜNEVVER EBEDİ ÇAKMAK
Uluslararasu Hukuk ve Toplumsal Cinsiyet Eşitliği Uzmanı
Kıbrıs halkı olarak zor günlerden geçiyoruz. Her alanda sıkışmış, çaresiz, mutsuz ve güvensiz hissediyor toplum kendini. “Bizi Yönetenler/Yönettiğini sananlar” MIŞ gibi yapmaya devam ediyor. Yapılan tüm araştırmalar halkın kendini mutsuz ve endişeli hissettiğini gösterirken bizler etrafa gülücük saçmaya ve müjdeler servis etmeye devam ediyoruz. Neden?
Son zamanlarda adada yaşanan gelişmeler ve yetkililer tarafından yapılan açıklamalara bakıyorum. Tekrara düşen haberler çoğu zaman müjde diye yeniden verilmeye veya çivi çakılmayan yatırımlara yeniden açılışlar ve temel atma törenleri ile gündem meşgul edilmeye çalışılırken esas tablodan bahseden yok.
Her geçen gün düşen alım gücü, suni olarak hareketlendirilip batırılan sektörler, bitme/durma noktasına gelen Tarım sektörü, çöken sağlık sistemi ve eğitim sistemi…
Tüm bu sektörlerde yaşanan olumsuzluklar karşısında ezilen ve ayakta durmaya çalışan halk için yapılan bir şey olduğu pekte söylenemez. Bundan çok değil 10 yıl önce Üniversite ve Eğitim adası olacağız diye çıkılan yol sonrasında gelinen noktada bugün sahte diplomalar ile anılmaktadır. ;Sahte diploma skandalının ardından birde YÖK tarafından denklikleri iptal edilen okullar da gündeme gelmiştir. Tüm bu skandallar sonrasında alınan bir önlem veya sektörde oluşan itibar kaybını yeniden kazanmak için yapılan ciddi bir diplomasi çalışmasına ben rastlamadım. Olduğunu da açıkçası düşünmüyorum. Eğitim sektörü ile birlikte Turizm sektöründe yaşanan daralma da eş zamanlı olarak karşımıza çıkıyor. Turizm Bakanlığı tarafından hazırlatılan Turizm Master Planı içerisinde yer alan önerilerin birçoğu uygulanan mevcut politikalar ile uyumlu değil. Kırsal Turizm ve alternatif turizm modellerine atıfta bulunan planın aksine uygulamada olan ise KUMAR turizmi olduğu açıkça ortadadır. Bunun yanında, uygulama dışı bırakılan İmar Planları ise bu planın uygulama alanlarının yok olmasına ve gelişim alanlarının daralmasına sebep olmaktadır.
Tarım alanlarının korumaya alınmaması, Tarımsal ürünlerin gelişimi ve sertifikasyonuna yönelik bir teşvikin olmaması, tarım politikalarının üretilmemesi ve plansız üretim de birçok sorunu da beraberinde getirmektedir. Son yıllarda Narenciye ve Enginar gibi ihracat ürünleri ile ilgili birçok sorun yaşanmıştır. Bunun yanında Tahıl üretiminin düşmesi hayvancıyı da olumsuz olarak etkilemiştir. Sonrasında ise tarım toprakları el değiştirmeye ve inşaat şantiyesine dönüşmeye başlamıştır. 2001 banka krizleri öncesinde de benzer filmler görmüştük. Sektörlerin batırılması ile ilgili. Ve sonrasında etrafımızda birçok boş harabe izlenimi bırakan yapılar kalmıştı enkaz olarak. Bugün yaşananlarında bu durumdan pekte farklı olduğunu düşünmüyorum.
Sektörlerin bir birine bağlı olduğu ve birinde yaşanan en küçük bir olumsuzluğun diğerini kolayca etkileyebileceği gerçeği kulak arkası edilmemelidir. Nüfus planlaması ile başlatılması gereken planlama süreçleri maalesef projekte edilen veriler üzerinden oluşturulmakta ve projekte edilen veriler ışığında hazırlanan planlara bile sadık kalınmadığı siyasi erk ile birlikte bir plansızlığın yaşandığı bir durum içerisindeyiz. Güngör Çöp Depolama alanının durumu bunun en güzel ve güncel örneklerinden biridir diye düşünüyorum.
Her seferinde Amerikayı yeniden keşfetmeye gerek yok. Ne yapmak istediğimize, hangi alanlarda “gelişmek” istenildiğine karar verilmeli. Sırf müjde olsun diye bugün de bunu yapalım günü kurtaralım diye atılan adımların bizleri ileriye değil geriye götürdüğünü görmek için 10 yıl öncesinde ortaya atılan projeler ile bugünkü sonuçlarını kıyaslamamız yeterlidir. Ülke itibarı bina ile değil, ülkede gelişen ve ayakta duran sektörler ve refah seviyesi ile ölçümlenebilir.


