TANKSIZ , TOPSUZ, UÇAKSIZ BİR SAVAŞ İÇİNDEYİZ!
ERALP ŞERİFOĞLU
Neye kime nasıl tepki vereceğimizi şaşırdık! Her kötü şeyi olağanlaştırdık.
Öğrencinin okulu yok, kavga et, hastahaneler panayır yeri, tartış.
Yollar , sokaklar kapkaranlık ,laf at.
Köpeği, kediyi, doğayı, kadını iki ayaklılardan korumaya çalış.
Denizinin, ağacının derdini çek.
Sofrana kazıklanarak koyduğun kalitesiz belki de zehirli meyveyi, sebzeyi çocuğun yiyecek diye kork.
Evine hırsız , yolda maganda, restorantta bir vordoya rast gelirsin diye stres yaşa!
Çocuğunu gündüz veya gece bir yere göndermekten kork! Uyuşturucuya kasaptaki etten daha kolay ulaş.
Doğduğun büyüdüğün kasabalara yabancı hisset…
Spor kulübün, tiyatron, müzisyenin kendi ülkesinde kimsesiz kalsın!
Biz de varız diye sessiz çığlıklar atsın.
Mal mülk araba ev çılgınlığı içinde kalitesiz ve ruhsuz insanların yaşadığı halkının kim olduğunu ne olduğunu unuttuğu bir dağılmaya tanık ol.
Herkes kendi mutluluğu ve rahatı derdinde.
Ülke yansın, yeterki kendine bir şey olmasın zavallılığında…
Huzur, umut, sevgi , kader birliği , inandığımız ortak değerler olmadıktan sonra;
ha Barakada yaşa, ha sarayda!
Ne fark eder ki.
Bir deliliğin, kalitesizliğin, yolunu kaybetmişliğin içinde aklımızı korumaya çalışıyoruz.
Kurtuluş Savaşı vermeliyiz!
Akılla, düşünceyle, vizyonla, misyonla…
İyiler örgütlemeli!
Yoksa yine
Kötüler kazanacak…


