KİTAPLARIMIN İLK OKUYUCUSU…
Doç. Dr. ELNUR AĞAYEV
Vefatından bir yıl geçti. “Ne çabuk geçti” dediğimiz bir yıl. Eskiden yıllar “uzun” ve “dolu dolu” geçermiş. Başımızı işimize “gömdüğümüzden” ve “teknolojinin kölesi” olduğumuzdan artık yıllar da “kısalmış”, hayat da “anlamsızlaşmış”. Yoksa hayat daha da “paha biçilmez mi olmuş”, “an’ın manasını yaşamayı mı bırakmışız”? Ya gereğini yapalım, ya da biran önce “kısa yıla” ve “anlamsız hayata” kendimizi alıştırıp ikide bir söylediğimiz “yıllar ne çabuk geçti” türkülerini bıraksak mı…
… Üyesi olduğu parti yönetici ve üyeleri, meslekten arkadaşları, sevenleri, Lefke sevdalıları Lefke Kabristanlığı’nda mezarı başındalardı. Ona duyulan sevgi izhâr edildi. Onunla ilgili anılar paylaşıldı. Vefatıyla boşalan yerin doldurulamaz olduğu vurgulandı. Yol gösterici özelliğine, bilgi paylaşımını sevdiğine ve özellikle de Lefke’nin hafızası oluşuna dikkat çekildi… Mezarı başında anılan şahıs, Kıbrıs ve özellikle de Lefke için partiler üstü bir değer olan Vehit Nekipzade’ydi…
Hayatta iken her kes gibi seveni vardı, mesleğinin zorunluluklarından “sevmeyeni” vardı. Bense konularım tarih, kültür, sanat, ekonomi olduğu için değer verdiğim ve değer gördüğüm kanattaydım. Particiliğe, siyasete girmeden tarihin nasıl anlatılabileceğinin örneğiydi o. Hiç mi particilik telkini olmaz? Olmaz çünkü konu hep Lefke’ydi, Lefke’deki mekânlardı, olaylardı, şahıslardı…
… Kıbrıs belediyecilik tarihinde ve Lefke’nin sosyo-kültürel ve ekonomi yaşamında önemli izler bırakmış babası Fadıl Nekipzade’nin belediye başkanı seçilemediği 1953 Lefke Belediye seçimleriyle ilgili uzun bir araştırma yazısı hazırlamıştım. Araştırmam az sayıdaki arşiv kaynakları yanında genelde gazete taramalarına dayanıyordu. Yazımın seçim propagandası kısmında tarafların birbirine yönelttikleri ağır ifadeler, hakaretler, ithamlar bulunmaktaydı. Bundan dolayı olacak ki hem yazıyı kendisine gösteremiyor, hem de sonuç kısmını bağlayamıyordum… Yazıyı bu şekilde bitiremeyeceğimi anlayıp bir gün konuyu kendisine açtım. Yazıyı okuması için istedi. Geri dönüşünde hem yazıyı değerli bulmuştu, hem de sonuç kısmı için bahsi geçen seçim döneminde babasının karşısında yer almış toplum liderimiz Dr. Fazıl Küçük’ün babasının vefatı üzerine yazdığı değerli veda yazısını önermişti. Bundan daha uygun bir anlayış ve öneri olabilir miydi?
… Babasının ve dolayısıyla ailesinin tarihinin yazmak istiyordu. Bu konuda çok birikimliydi. Ben de zaman zaman arşivlerden bulduğum kaynakları kendisiyle paylaşırdım. Ayrıca kendisinde de yazılı ve sözlü kaynaklar vardı. İşleri yoğun olunca, “hocam, gel bir sözleşme yapalım da tarihimizi sen yaz” önerisinde bulundu. “Sözleşmeye ne gerek, Vehit abi, ben zaten veri topluyorum, yazacağım” cevabını verdim. Daha sonralar, “Suphi Galip hocamız başlamış yazıyor, bakalım ne çıkacak ona göre karar veririz” dedi. Yazmaya başlayan kıymetli Suphi Galip hocayı o süreçte maalesef kaybettik. Suphi hocamın yazdıklarını görmeden Vehit abi de aramızdan ayrıldı. Yazılanlar ne durumda, bilemiyorum… Yarıda kalan bir tarih olmalı… Oysa Lefke’nin siyasi, sosyo-ekonomik ve kültürel tarihi açısından önemli olan bu kitap yazılmalıdır…
… Lefke ile ilgili kitaplarımın ilk okuyucusuydu. Ona “sözlü bir anlaşma” önerisi sunmuştum: kitaplarımı matbaaya göndermeden önce kendisinden son bir kez okumalarını istiyordum. Kabul eder, yok demezdi. Bu kabulü benim için uygundu. Hem yazılar konusunda fikirlerini öğrenecektim, hem de varsa hukuki konularda uyarılarını alacaktım. Kitabın son çıktıları üzerinde eklemeleri, düzeltmeleri, uyarıları eksik olmadı. Nasıl olsa kitap müsveddelerimin son, matbaa baskısı öncesi ilk okuyucusuydu…
Kendilerini rahmetle, hürmetle anıyorum…
(Fotoğraflar:MUSTAFA ŞENAL TYSON)
