Bu bir “Babacar meselesi” değil…
Son beş haftaya girilirken Atatürk Stadı, belki de şampiyonu belirleyecek kritik bir mücadeleye sahne oldu. Lider Cihangir, maça 3 puanlık avantajla çıktı. Bir galibiyet şampiyonluk anlamına gelebilirdi. Beraberlik ise kayıp sayılmaz, belki de Doğan Türk Birliği maçında noktayı koymak demekti.
Maç öncesi tüm senaryolar Babacar’ın yokluğu üzerine kuruldu. Cihangir’in onsuz nasıl performans göstereceği tartışıldı. Ancak futbolun bir “takım oyunu” olduğu gerçeği göz ardı edildi.
Cihangir maça tempolu başladı, rakip kaleye daha yakın göründü. Ancak bu görüntünün arkasında ciddi yapısal problemler vardı.
1 Puana Endeksli Oyun
Bunların başında, 1 puana endeksli oyun anlayışı geliyordu. Bekleyip kontra atakla sonuca gitmek doğru bir plan olabilir. Ancak bunun için tüm takımın hem savunmada hem hücumda disiplinli olması gerekir. Savunmada yakın temas, hatasız oyun ve kısa takım boyu bu sistemin olmazsa olmazıdır. Aksi halde rakibe baskı kuramaz, ikinci topları kazanamazsınız.
Turan Hocanın Net Planı
Turan hocanın planı ise son derece net ve etkiliydi. Takımı maça çok iyi hazırlanmıştı. Savunmada tüm oyuncular agresif ve sertti. Mustafa Kemal Atlar ve Mustafa Sakallı, savunmanın önünde inanılmaz bir efor ortaya koydu. Sürekli bastılar, kovaladılar, top kazandılar ve oyunu yönlendirdiler.
Gençlik Gücü’nün en büyük artısı ise kazandığı toplarla hızlı geçişler yaparak doğrudan hücuma çıkmasıydı.
Amara Fofana ve Issiaka Bamba’nın öndeki baskısı ve top taşıma becerisi, Cihangir savunmasını adeta dağıttı. Bu bölümde tek eksik sonuçlandırmaydı. Eğer bu baskı gollerle desteklenseydi, maç ilk yarıda kopabilirdi.
İkinci yarıda Cihangir’den bir reaksiyon bekledim. Ancak senaryo değişmedi. Topa sahip olan, alan daraltan, pozisyon üreten taraf yine Gençlik Gücü oldu. Cihangir ise oyuna ortak olacak baskıyı ve tempoyu bir türlü sahaya yansıtamadı.
Sonuç olarak, sorun sadece Babacar’ın eksikliği değildi. Sahada takım oyunundan uzak, yardımlaşmayan, rakibi hataya zorlayacak mesafe ve baskıyı kuramayan bir yapı vardı. Sezon boyunca iyi pas yapan, geçişleri doğru oynayan Cihangir’den eser yoktu.
