KİRALIK KARİYERLER! FUTBOLCU MU, GELİR KALEMİ Mİ?
Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nde futbolun yıllardır kangren haline gelen sorunlarından biri, kulüplerin oyuncuları adeta bir “gelir kapısı” olarak görmesi ve onları sürekli başka kulüplere kiralayarak sistematik bir sömürü düzeni yaratmasıdır. Bir futbolcu düşünün… Kendi kulübünde forma şansı bulamıyor, her sezon başka bir takıma gönderiliyor, yeni bir ortama uyum sağlamak zorunda kalıyor ve kariyerinin en verimli yıllarını aidiyetsizlik içinde geçiriyor. Bu, sportif bir planlama değil; bu, açıkça bir istismar düzenidir.
Futbolcunun gelişimi, istikrarı ve psikolojisi bu kadar göz ardı edilirken, kulüplerin tek önceliği kısa vadeli maddi kazanç haline gelmiştir. Her yıl farklı bir formayla sahaya çıkan, hiçbir kulüpte kök salamayan bir oyuncudan nasıl verim beklenebilir? Sürekli “kiralık” etiketiyle dolaşan bu gençler, bir noktadan sonra kendi değerlerini bile sorgular hale geliyor. Çünkü bu sistem, oyuncuya şunu söylüyor: “Sen bizim için sadece para eden bir unsursun.”
Daha da acısı, bu düzenin yıllardır herkesin gözü önünde işlemesine rağmen, futbolun en üst yönetim organı olan federasyonun bu konuda somut bir adım atmamasıdır. Futbolu koruması, geliştirmesi ve adil bir yapı kurması gerekenler, bu çarpık düzene sessiz kalarak aslında onun bir parçası haline gelmiştir. Kiralama sayısına sınır getirilmemesi, uzun süreli kiralama döngülerine engel olunmaması ve futbolcunun haklarını koruyacak düzenlemelerin yapılmaması kabul edilemez bir ihmaldir.
Bugün gelinen noktada, futbolcunun özgürlüğü neredeyse yok sayılmaktadır. Lisansı bir kulübün elinde olan oyuncu, o kulübün ticari tercihleri doğrultusunda sürekli yönlendiriliyor. Bu tabloyu başka nasıl tarif edebiliriz? Açık konuşmak gerekirse, bu bir “modern kölelik” düzenidir. Oyuncunun emeği, hayalleri ve kariyeri üzerinde kurulan bu sistem, ne sporun ruhuna ne de insan onuruna yakışmaktadır.
Futbol, sadece bir oyun değildir; karakterin, emeğin ve adaletin sahadaki yansımasıdır. Eğer biz bu oyunu gençlerimize doğru değerlerle öğretmek istiyorsak, önce bu adaletsiz düzeni ortadan kaldırmak zorundayız. Futbolcu bir meta değildir. Kiralık bir eşya hiç değildir.
Artık federasyonun bu konuya kayıtsız kalma lüksü yoktur. Kiralama sistemine net kurallar getirilmeli, bir oyuncunun üst üste yıllarca farklı kulüplere gönderilmesinin önüne geçilmeli ve belirli bir süre sonunda futbolcuya serbest kalma hakkı tanınmalıdır. Aksi halde, her geçen gün daha fazla gencin hayalleri bu düzen içinde yok olmaya devam edecektir.
Bu sadece bir futbol meselesi değil; bu, vicdan meselesidir.
