Dayak yedik!
Gerçi hayatım ama,
Hafta sonu oldu mu aklıma futbol ve maç gelir…
Bir de arma ve renklerini sevenlerin son çırpınışları…
Kalbindeki renk aşkı,
Kalpten bağlılık.
Ruhundaki özveri,
Amatörlüktü!
Öldürdüler…
Kulüpler, formalar, alın teri, tarihin, kültürün, stadyumdaki koltuğun bile;
SATILIKDI, SATILDI…
Kavga büyük!
Soysuz kapitalizmin eli değdi bir kere.
Ve bu yeni düzen de;
En çok sömürülen de taraftar oldu.
Kazanmak, tüm değerlerin önünde!
Mücadele etmek yetmiyor.
Saygı görmek istiyorsan çok güçlü olacaksın!
Birileri kazanmak için her yolu deneyecek kadar da gözü kara..
Sağlam duracaksın, durabilirsen veya gideceksin..
Sorgulamak mı?
O biraz zor.
Yazan, çizen, konuşan kaç kişi kaldı?
İyiyi güzeli doğruyu koruyamadık.
Arma da forma da emek de;
kiralandı, satıldı…
Ve “Bizim zamanımız da” diye cümleye başlayanlar;
Amatörlükle birlikte sizler de gittiniz yoksunuz zaten!
Kirli Para, dünyanın en güzel oyunu futbola da dayak attı…
Hem de çok fena…
