GELİŞEMİYOR -GELİŞTİREMİYORUZ!
Değerli meslektaşlarım; Ülkemizde ve Ülkenizde uluslararası oyuncuların gelişmemesi, geliştirilememesi sorunu olduğunu hemen hepimiz biliyoruz. Ancak kendimizin hangi düzeyde Antrenör olduğunun oto kontrolünü yapmıyoruz. Ne var ki Ülkelerimizdeki sistem bize bu oto kontrolü yapmamızı engelliyor.
Neden gelişmediğimize geliştiremediğimize yarıştıramadığımıza baktığımızda; birinci sırada Eğitim ve Eğitim felsefesi, sonrasında bilimden uzak olunması, ‘’futbol gelişim direktörlüğü ‘’ nün altyapıya bakışı, ülke futbolunun geleceğini görememesi, modelleme ve buna uygun kaynak ayırmamak olarak ‘sıralayabiliriz. Öyle ki yıllarca diğer ülkelerin modelleri taklit edildi edilmektedir. Alt yapının gelişimin merkezi olduğunu üst yapının ise kazanımların korunması ve sürdürülebilir olması gerektiği göz ardı edildi.
ALTYAPIYA BAKTIĞIMIZDA
Kime, neyi, niçin, nerede ne zaman ne kadar, hangi araçların kullanılacağı, hangi yöntemlerle ‘’NASIL’’ uygulanacağının yazılımıdır.
Başka bir deyişle Futbol oyununa ait ne varsa onların ‘’nasıl’’ ve “ne zaman” öğretileceği, öğrenileceği ile ilgili çok yönlü süreçlerdir. Bunların uygulama alanına sokulmasıyla “altyapı eğitimi dediğimiz şey ortaya çıkar. Böylece denetlenebilir sürdürülebilir ve ölçülebilir bir durum oluşur. Bu sürecin içeriği ise yaşlara uygun ne varsa kazanmak / kazandırmak için yapılan eylemler süreci olduğudur. Süreçte Eğitim ve Öğrenme esastır. Çocuğun kendi amaçlarına uygun davranış değişikliği bu süreç içinde olur. Tecrübe ve deneyimleri ile kalıcı hale gelir.’’ Öğretme’’yi öğretmen kılmak son derece önemlidir. Asıl sorun da buradadır.
Değerli meslektaşlarım; hiçbir zaman eğitimin kalitesi antrenör / eğitimcinin önünde olamaz. Kulüpler ve oyuncular antrenörleri kadar gelişir, değişir. Okullar öğretmenleri ile anılırlar. Her alanda birinci aktör eğitimcidir. Bizler çok değerliyiz. Bakınız bir antrenör ne öğreteceğini bilmiyorsa nasıl öğreteceğinin bir anlamı yoktur, ne öğreteceğini biliyor da nasıl öğreteceğini bilmiyor ise yine bir anlamı yoktur. Çünkü öğrenme süreci pratiğe bağlıdır.
Sonuç olarak : Ne öğretileceği ve nasıl öğretileceği bilinmelidir. Bu durum antrenörlüğün iki ön koşuludur. İyi bir “eğitici antrenör” ne öğreteceğini ve nasıl öğreteceğini bilen ve gerçekleştirebilen kişidir. Motor davranışlar, öncelikle “sınanarak”, sonrasında “yaparak” ve daha sonrasında da “tekrar ederek” yani “kullanarak” öğrenilir.
O ZAMAN NASIL BİR EĞİTİMCİ PROFİLİ ?
- Alanı bilen, plan / program ve içerik yazıp uygulayabilen
- Stratejiyi bilen
- Yapabilme becerileri olan
- Pedagojik yeterliliği olan (öğretim yöntemlerini doğru şekilde kullanabilen)
- Çocukların gelişim süreçleri ve bu süreçlere ilişkin futbol temel ihtiyaçlarını karşılayabilen
- Taban bölümünden itibaren çocukların her pozisyonda oynamasını benimseyen.
- Oyun zekâsı yaklaşımını bilip uygulayabilen.
- Çocukların doğal sürecini değiştirmeyen.
- Oyunu öğreten / Öğretmeyi hedef alan
- Öz saygısı yüksek ve davranışlarıyla örnek olabilen.
- Yönetip yönlendirebilen, adaletli olan
- İletişimi iyi / Sosyal yönü güçlü
Aslında bilsek ki Antrenörlüğün / Eğitimciliğin bir görme sanatı, gördüğünü anlayabilme tanımlayabilme ve uygulayabilme olduğunu… İşte o zaman farkına varırız kendimizin! Hangi düzeyde antrenör olduğumuzu neden tercih etmediklerini!
Haftaya bir kulübün altyapısı nasıl olmadır yazısı ile devam edeceğiz. Esen kalın
BİZ OYUNU ÖĞRETECEĞİZ… futbolteknikler.com
