FİNALİN ŞAMPİYONU TEPEBAŞI TARAFTARI…
Doç. Dr. ELNUR AĞAYEV
Cuma akşamı Doğancı SK – T. Ersalıcı Tepebaşı SK arasında oynanan Digitürk Kıbrıs BTM 2. Lig final maçı için Güzelyurt Üner Berkalp Stadı’ndaydık. Hazırlıklarına ve gruplarındaki durumlarına bakıldığında haftalar öncesinden beklenen bir finaldi bu maç.
Her iki takımda tecrübeli futbolcular vardı. Kimisi bekleneni verdi, kimisi beklenenin altında kaldı. Keyifli bir maç oldu. Doğancı takımı rakibin iki önemli silahını, Ahmet Çakır ve Gürkan Akkuş’u tutmakta çok ama çok zorlandı. Tutamadı mı desek. Takımları adına 4 gol de bu iki futbolcudan geldi: Ahmet Çakır 3, Gürkan Akkuş 1 gol attı. Kıbrıs Türk futbolunun yıldız kalecilerinden Erdoğan Nay ellere şenlik bir gol yedi. Klasına ve adına yakışmadı yediği gol. Aşırı güvenden olmalı. Ama tabii ki uzak mesafeden kalecinin ileri çıktığını görüp füzeyi gönderen Osman Seyhan’ın da hakkını teslim etmek lazım. Akıl dolu bir vuruştu.
Maçın ilk yarısını Tepebaşı oynadı Doğancı neredeyse seyretti. İkinci yarıda Doğancı takımı daha etkindi. 1 – 0 yenik durumdan eşitliği yakaladı. Maçın son 10-15 dakikasında daha baskınlardı. Güçlerini bir tık daha yükseltebilselerdi normal sürede sanki maçı alabilirlerdi. İşte o bir tık yükseltmeyi yapamadılar. Maalesef seyircisi de rakip seyirci ve futbolcularla uğraştığı için kendi takımını destekleyip o bir tıka destek olamadı…
Uzatma da ise Tepebaşı takımı hak ettiği galibiyete ulaştı.
Her iki takımı final maçına kadar verdikleri mücadeleden ve final maçındaki oyunlarından dolayı kutluyorum. Tepebaşı takımını ise güzel oyunu yanında doğru organizasyondan dolayı ayrıca kutluyorum. Çünkü organizasyonu sadece sahada değildi, tribünde de tıkır tıkır işliyordu.
Ben uzun yıllardır böyle bir taraftar topluluğunu izlemedim. Efendi, saygılı, ahlaklı… Hani alıştığımız küfürlerden hiç mi edilmez? İnandığın zaman edilmiyormuş demek.
90 dakika, pardon 120 dakika takımlarını desteklediler. Futbolcularına sevgilerini tezahüratlarla ilettiler. Klasik olarak tarif edilen 12. adamdan daha fazlasını yaptılar. Takımlarına güç kattılar. İkinci yarının sonlarına doğru takımları yorulduğu zaman sanki bir gölge gibi sahaya inmişlerdi, kalelerini koruyorlardı, alanlarını koruyorlardı.
120 dakika tek küfürlü tezahüratlarını duymadım. Rakip takım futbolcularıyla uğraşmadılar. Rakip takım tribünüyle hiç ama hiç uğraşmadılar. Onların zorlama tezahüratlarına aldırmadılar. Varsa da, yoksa da takımlarının yanındalardı. Futbolcularını desteklediler, takımlarını desteklediler. Bu güzelliğin resmi çekilmez mi diye yakınlarına gittim. Genciyle, yaşlısıyla, erkeğiyle, kadınıyla bir bütün olduklarını gördüm. Tepebaşı seyircisine helal olsun dedim. Böyle taraftarı, böyle güzellikleri sahalarımızda çoğaltmamız lazım.
Seyircilere şampiyonluk kupası verilecekse final maçındaki Tepebaşı taraftarı unutulmasın, lütfen…
(Haber ve Fotoğraflar:Doç. Dr. ELNUR AĞAYEV)
