AYNA
MÜNEVVER EBEDİ
Uluslararası Hukuk ve Tplumsal
Cinsiyet Eşitlik Uzmanı
Bu toplumu daha ne kadar küçültebiliriz konulu çalışmalara tam gaz devam. Artık, vatandaşın cebinden çıkan vergilerle bunu yaptırma aşamasına geçtik. Üstelik “Prestij”, “intiba” ve “vizyon” dediğimiz yerleşke merkezlerinde. Cumhurbaşkanının davetlisi olarak adaya gelen ve konferans veren Tarihçi İlber Ortaylı dün alkışlar içerisinde bu ülkenin iradesine bir kez daha Devlet Eşrafı önünde hakaret etti. “İrademizi” temsil edenlerde ŞAK ŞAK alkışladılar. Gık bile çıkmadı. “2004 yılında Annan Planına evet diyen bu ülke halkının iradesini beğenmeyebilirsiniz ama bu sözleri sarf etme cüretine sahip değilsiniz.” Diyen hiçbir sorumlu çıkmadı o salonda. (Gazeteci Hasan Hastürel) hariç)
Bu gün sosyal medya kanalı üzerinden çıkan haberlere baktığımızda da hala daha ilgili daveti yapan kurum temsilcilerinden henüz bir açıklama yok. Sanırım onlar da bu şekilde düşünüyorlar. Kendi toplumlarına defalarca benzer söylemlerde bulunan kimseye zaten bu güne kadar hiçbir zaman bir söz söylemediler. Siyasette iyi kıvırabildiklerini belirttiler belki bunu da bir şekilde kıvırabilirler.
Son dönemlerde yaşanan bu tarz olayların, toplum içerisinde yaratmış olduğu etkiyi tartışmakta artık bence saçma. Klavye başında yapılan açıklamalar, kınama mesajlarının büyük bir kısmı, bu cümleler sarf edilmeden önce bu sözlere sesiz kalan kişilere oy vererek iradelerini ortaya koymuştu.
Demokrasinin en güzel tarafı herkesin kendi iradesini ortaya koyarak çoğunluğun fikri ile ortak bir yönetim şeklinin ortaya çıkmasını sağlamaktır. Bu yüzden belirli sürelerde bizlere seçme ve seçilme hakkı tanınmaktadır. İrademizi ortaya koyup bizi kimin temsil edeceğini belirlememiz için. Bugün fikrinden rahatsız olduğumuz veya duruşunu sevmediğimiz herkesi o koltuklara bizler toplum olarak seçtik. Yeniden seçip seçmemek de elimizde.
Kişisel menfaatlerimizi ve kızgınlıklarımızı bir kenara bırakıp sandıklara gittiğimiz zamanlarda benzer tablolar ortaya çıkar mı pekte emin değilim açıkçası. Ada ülkesiyiz ve hepimiz bir birimizin nereden nerelere nasıl geldiğini neler yaptığını, kişiliğini karakterini biliyoruz. Zaten bu kadar küçük bir toplumda aksini düşünmekte biraz kendimizi kandırmak olur sanırım.
Toplum olarak en büyük yanlışı kişisel menfaatlerimizi ve çıkarlarımızı düşünerek verdiğimiz zamanlarda yapıtlığımızı ne zaman anlarsak o zaman bazı şeyler değişecek. Değişimden bu kadar da korkmayın. Biraz kendinize güvenin. Kişisel yetenekleriniz ve fikirlerinizle de bugün sizlere başkaları tarafından sunulan “nimet” diye gösterilen ve geleceğinizi/benliğinizi ele geçiren/satın alan bu yapı sizin sayenizde oluştu. Çoğu zaman size iş verildi, vatandaşlık ödevlerinizi yerine getirmediğiniz için cezalandırılmadınız, terfi edildiniz, biraz toprak aldınız, belki de bir yatırımcı tarafından ödüllendirildiniz son dönemlerde. Ama yine ihtiyaçlarımız bitmedi değil mi?
Asla ihtiyaçlarımızın bitmeyeceği de bir gerçek. Etrafınıza bir bakın şikâyet ettiğiniz pek çok şey için sizler de sorumluklarınızdan kaçtınız kaçmaya da devam ediyorsunuz. Sokakların kirliliğinden şikâyet ederken, elinizdeki küçük kâğıt parçalarını veya sigara izmaritlerini gelişi güzel etrafa saçıyorsunuz. (veya atanı gördüğünüz zaman umursamayıp uyarmadan yanından geçiyorsunuz). Susuzluktan şikâyet ederken sokakları hortumla yıkıyor veya lavabodan damlayan suyu önemsemiyorsunuz. Ahmet’in işe gitmediğinden veya birilerinin yardımı ile iş bulduğundan şikâyet edip kendi işiniz ile ilgili sorumlulukları aksatıyorsunuz. Dahası birileri sorguladığında suçlu yine bu düzen oluyor.
Aynada kendimizle yüzleşme zamanı geçiyor. Buna dur diyecek olan iradeyi değiştirmekte, kabullenip sessizce izleyeni de seçmek bizim elimizde. Ne boykot ederek, ne susarak nede bu gün kişisel olarak kazanacağımız küçük zaferler ile var olamayız. ŞAK ŞAKÇI olmak ile VAR OLMAK arasındaki fark aslındaki fark gibi…
